Samenleven begint niet bij de overheid: dat begint dichtbij huis. Bij familie en vrienden, buurtnetwerken, kerken en moskeeën, verenigingen en initiatieven die mensen samenbrengen. Onze stad kent veel goede initiatieven, zoals Helpende handen, Wij Crabbehof, buurtcirkels en inloophuizen. Deze initiatieven willen we koesteren en stimuleren, zodat partners in de wijken met elkaar bestaande voorzieningen uitbouwen tot plekken voor ontmoeting. Immers: in een stad waar mensen elkaar kennen, wordt eenzaamheid voorkomen en lossen mensen samen zélf meer op.
Uitgangspunt van ons denken is dat gezondheid méér is dan de af- of aanwezigheid van ziekte: gezondheid draait vaak om kleine dingen die grote betekenis hebben in het dagelijks leven van mensen. Mensen die grip hebben op hun leven en perspectief zien voor de toekomst, kunnen veranderingen in het leven beter aan. We hechten aan eigen verantwoordelijkheid.
We waarderen én ondersteunen de inzet van mantelzorgers: zij zijn belangrijk voor hun naasten en een onmisbare schakel in de dagelijkse ondersteuning. We blijven de keuzevrijheid van cliënten waar het zorgaanbieders betreft belangrijk vinden en willen professionele (geestelijke) gezondheidszorg nadrukkelijk meer verbinden met de partijen die actief zijn in het sociale netwerk in de wijk (wijkteams, maatschappelijke initiatieven en anderen). Daarbij willen wij ons inzetten om eenzaamheid te bestrijden.
Dat doen wij samen met onze (zorg)partners in de Dordtse samenleving en in samenhang met het beleid voor mantelzorgers en vrijwilligers.
We willen recht doen aan wat mensen kunnen. Dordtenaren die niet aan het werk of naar school kunnen, doen mee via vrijwilligerswerk, gaan via participatieplekken aan de slag of maken gebruik van dagbesteding. Wij willen mensen geen labeltje geven en bekijken ongeacht wetten of regels wat het beste is voor onze inwoners. In 2018 en 2019 maken we daarin een beweging door het opstellen van integraal beleid dat recht doet aan mogelijkheden van mensen, zodat iedereen naar vermogen mee kan doen.
Zijn uitdagingen (even) te groot om zelf of samen met de naaste omgeving aan te pakken, dan kunnen mensen terugvallen op snelle, passende en betaalbare ondersteuning. De komende jaren zetten we in op innovatieve aanpakken gericht op preventie en vroegsignalering. Innovatie is wat ons betreft niet iets extra’s, maar een basishouding om ook op termijn de zorg betaalbaar en de kosten beheersbaar te houden voor hen die dat echt nodig hebben.
Voor onze nieuwe generatie Dordtenaren is ons motto: geen kind tussen wal en schip. Wij stellen ons tot doel dat alle kinderen mee kunnen doen op school, niet opgroeien in armoede en later aan het werk kunnen. De ambities uit het Thuiszitterspact (2017) en het programma Samen tegen Armoede omarmen we. We verbeteren onze succesvolle aanpak voortijdig schoolverlaters én we maken heldere afspraken met basisscholen en kinderopvangorganisaties over het bieden van gelijke kansen en voorkomen/aanpakken van onderwijsachterstanden.
Het overgrote deel van onze zorgbudgetten geven wij uit via de regio (zie ook Verbindende stad). Door de komende jaren in te zetten op een verbeterde afstemming tussen het regionale en lokale aanbod, willen we de toeleiding naar zwaardere zorg afremmen. We realiseren ons dat de budgetten voor onder andere de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO), bijstand en jeugdhulp de komende jaren desondanks ontoereikend zijn en voeren samen met andere gemeenten een stevige lobby richting het kabinet om voldoende geld te krijgen om onze taken in het sociaal domein naar behoren uit te kunnen voeren. Desalniettemin is het noodzakelijk om samen met onze partners in de regio keuzes te maken in het sociaal domein.
Van de gesprekstafel: ‘Mensen willen en kunnen langer thuis wonen. Mantelzorgers zijn daarbij onmisbaar… Regel respijtzorg, zodat mantelzorgers niet overbelast raken en ervaren dat zij er niet
alleen voor staan.’